Karel Fonteyne heeft een opmerkelijk en sterk persoonlijk oeuvre opgebouwd met vooral zwartwit werk. Fonteyne is nooit een ‘snelle’ fotograaf geweest: zijn foto’s zijn uiterst bewerkelijk, niets is wat het op het eerste gezicht lijkt. Voor ‘Tales of Silence’ heeft hij voor het eerst volledig in kleur gewerkt. Maar er zitten haast geen primaire kleuren in, wel bruinen, grijzen, groenen…, telkens in een specifieke sfeer.
Die bewerkelijkheid, dat kleurgebruik, de onderwerpen: je zou Fonteyne een schilderend fotograaf kunnen noemen. Zoals hij in 1991 de reeks ‘The Painter’ maakte, waarop een schilder zijn eigen schaduw lijkt te bewerken, zo gaat Fonteyne in het hele fotografische proces om met alle mogelijke details, om telkens een unieke compositie te creëren. Elke compositie is onverwacht: Fonteyne gaat alle vanzelfsprekendheid, elk inlossen van een banale verwachting uit de weg.
In deze reeks ‘Tales of Silence’ zitten nogal wat vrouwen – soms een man – die elk op hun manier zichzelf gedeeltelijk lijken te verbergen, om de aandacht op iets ‘anders’ te trekken. Maar dat andere ontvouwt zich (net) niet, het lijkt de stilte voor de storm.
Sprookjes van stilte zijn het, en zoals het authentieke sprookjes betaamt: er schuilt een dreiging in, een vervreemding, soms zelfs een kwetsuur. Een foto van Karel Fonteyne is nooit gratuit of opportunistisch, maar altijd geladen en precieus gecomponeerd.
Marc Ruyters
Augustus 2014
